Filmy reklamowe – spoty reklamowe

Filmy reklamowe - spoty reklamowe

Historia wysiłku człowieka, pragnącego odtworzyć w sposób sztuczny i wtórny zjawiska ruchu obserwowane w otaczającym go świecie, sięga czasów bardzo odległych. Rysunki zwierząt przedstawiające różnorodne fazy ich ruchu, odkryte na ścianach jednej z grot w pin. Hiszpanii, pochodzą z okresu ok. 20 tys. lat p.n.e. Prymitywne, pojedyncze rysunki czy malowidła przekształcają się wraz z rozwojem cywilizacji w serie rysunkowe określonych przedmiotów, łudzi czy zwierząt w ruchu, osiągając wysoki poziom artystyczny. Ale człowiekowi nie wystarczało już pokazywanie ruchu zastygłego. Misją wysiłków uczonych i artystów stał 3ię obraz „ożywiony”, będący odbiciem ruchu rzeczywistego. Rozwój optyki i mechaniki dostarczy! techniczne środki dla osiągnięcia tego celu. W XIII w. R. Bacon przeprowadzał doświadczenia ze skonstruowaną już zapewne w starożytności ciemnią optyczną (camera obscura), która w ciągukilku następnych wieków ulegała ciągłym udoskonaleniom (m. in. poprzez Leonarda da Vinci w końcu XV w.), co przyczyniło się z kolei do zbudowania aparatu do rzutowania powiększonych rysunków na ekran. W połowie XVII w. Niemiec A. Kircher posługiwał się już w tym celu zaopatrzoną w soczewkę latarnią magiczną.

Przełomowym osiągnięciem w tej dziedzinie stał się wynalazek zdjęć w 1837 r. Dalsze zaś dziesięciolecia przyniosły ogromny jej rozwój, związany zzmianą na lepsze materiałów światłoczułych.

Dzięki wynalezieniu celuloidu powstał nowy rodzaj materiału światłoczułego, pod nazwą „filmu”, w postaci zwijanej taśmy z emulsją światłoczułą na giętkim, celuloidowym podłożu (1087 r.). Ruchoma taśma celuloidowa znalazła w końcu XIX w. coraz szersze użycie wtechnologii zdjęciowej zamiast przedtem używanych szklanych płytek fotograficznych, co sprzyjałonastępnym osiągnięciom w budowie aparatów zdjęciowych i projekcyjnych. Wreszcie, wprowadzenie w 1891 r. poprzez T. A. Edisona perforacji (dziurkowań) po obu brzegach taśmy, dla ułatwienia jej przesuwu w aparacie, stało się jednym z dużo ważniejszych czynników składających się na powstanie kinematografu.

Jednocześnie w końcowej fazie rozwiązania znalazł się nurtujący od wielu lat uczonych i wynalazców problem pokazaniapełnego ruchu na ekranie W XIX w. powstało kilka mniej albo bardziej udanych rozwiązań technicznych, opartych na urządzeniach do przesuwu serii nieruchomychzdjęć. Dopiero jednakże badania naukowe nad analizą i syntezą ruchu sfotografowanego na materiale światłoczułym, zapoczątkowane poprzezFrancuza J. Mareya (1870 r.), stały się dla wynalazców i konstruktorów wielu krajów właściwym bodźcem do zbudowania aparatu, który aby pozwalał na dokonywanie szybkichobrazków fotograficznych, ukazujących ruch osób czy zwierząt,, a ponadto aparatu do rzutowania tychobrazków w powiększeniu na płaszczyznę białego ekranu. Spośród ogromnej liczby wynalazków w tej dziedzinie wybił się na czoło i utrzymał, dając początek kinematografii itechnologii filmowej, aparat pod nazwą cinemalographe myśliFrancuzów, braci L. i A. Lumiere’ów (1894 r.). Był on właściwie syntezą najnowszych w tym czasie osiągnięć w dziedzinie zdjęć, mechaniki i optyki, stanowiąc relatywnie prosty i łatwy w obsłudze aparat — połączenie kamery do szybkich obrazkówfotograficznych i aparatu do wyświetlania. Nowość w konstrukcji stanowiło urządzenie chwytakowe, zapewniające równomierny przesuw taśmy filmowej ruchem skokowym przy prędkości 16zdjęć (klatek) na sekundę.


Ocena: 4/5 (1 głosów)  


Szczegóły wpisu:


Odwiedziny botów:
  • googlebot: 19 (ostatnio: 18.11.2018 10:32:29)
  • yahoo: 1 (ostatnio: 21.12.2014 00:56:30)

Podlinkuj wpis:

Dodaj komentarz